ΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΔΕΝΤΡΟ

Δημοσίευση: Ιούλιος 31, 2017 Συγγραφή: Anna Theta Therapy

Καθημερινά μέσα στις θεραπευτικές συνεδρίες του ThetaHealing διαπιστώνω για πολλοστή φορά την επιρροή του DNA των θεραπευομένων μου από το οικογενειακό τους σύστημα. Η αγάπη διαστρεβλώνεται σε μεγάλο βαθμό, με αποτέλεσμα οι γενιές οι νεώτερες να επωμίζονται τις  « αμαρτίες»  των προγόνων τους, να αρρωσταίνουν ασυνείδητα σώζοντας γονείς ή αδέρφια, να παθαίνουν ατυχήματα, καταστροφές οικονομικές ή οτιδήποτε άλλο για την εξισορρόπηση του «δικαίου» στην οικογένεια και πάντα στο όνομα της ΑΓΑΠΗΣ.

Πόσοι από εσάς που διαβάζετε τώρα αυτό το άρθρο, σκεφτήκατε την σημαντικότητα να γνωρίζετε την καταγωγή σας, τους μύθους και τις ιστορίες γύρω από το οικογενειακό σας σύστημα. Τους εκδιωχθέντες και τους απορριπτέους μέσα από το σύστημα, τους καταχραστές και τους θύτες, τους … τρελούς και τους άγιους του συστήματος σας;

Μια συγκυρία υπέροχη με έφερε στη θέση να αναζητήσω τις ρίζες του δικού μου δέντρου.   Έχω την τιμή και την χαρά να είμαι αδερφική φίλη με τον κ. George Mavropoulos, Founder of the Asia Minor and Pontos Hellenic Research Center (AMPHRC) στο Σικάγο των ΗΠΑ. Στην προσπάθεια του να μαζέψει υλικό για το ερευνητικό αυτό κέντρο για να ολοκληρώσουν ένα ντοκιμαντέρ και θέλοντας να συμβάλω στο ελάχιστο σε αυτήν την γιγάντια προσπάθεια του ερευνητικού κέντρου, θυμήθηκα την καταχωνιασμένη συνέντευξη που πήρα από τον παππού μου πριν 24 χρόνια, ο οποίος ήρθε το 1917 από τις χαμένες πατρίδες.

Μια εξιστόρηση πονεμένη μα αληθινή, μια εξιστόρηση ειπωμένη με πόνο, δάκρυα, με συναισθήματα πλημμυρισμένα με φόβο, νοσταλγία για τις χαμένες πατρίδες.  Μα το κυριότερο με έφερε μπροστά στις ρίζες μου, στους προπάππους που δεν γνώρισα ποτέ, στα μέρη που γεννήθηκαν, ταξίδεψα, ανακάλυψα, συγκινήθηκα μέσα από τις διηγήσεις του παππού μου όπου έβλεπα τις προγιαγιάδες μου, μάθαινα τα ονόματά τους και  παίρνανε μορφή μπροστά στα μάτια μου, τους έβλεπα όλους……

Δεν φανταζόμουν πόσο σημαντικό και πόσο αναγκαίο είναι όλοι αυτοί να υπάρχουν στην σειρά και στη θέση που τους ανήκει  στο σύστημα. Και αν προπορεύονται από εμένα τότε  τους οφείλω τιμή γιατί εξ αιτίας αυτών και δια μέσου αυτών υπάρχω σήμερα εδώ. Τους οφείλω τιμή, αλλά όχι υποχρέωση ώστε να επωμιστώ τις δικές τους ευθύνες για να τους σώζω ασυνείδητα.

Έτσι λοιπόν ανακάλυψα όσο ήταν εφικτό  την αρχή του δικού μου ταξιδιού, είδα τους ανθρώπους  μέσα από τους οποίους ήρθα. Είδα τους γονείς μου να παίρνουν θέση πίσω από εμένα και πίσω από αυτούς οι δικοί τους γονείς, ακόμη πιο πίσω οι παππούδες των γονιών μου…. μορφές άγνωστες, στρατιές αγαπημένων, άλλων που έζησα μαζί τους, άλλων που γνώρισα μέσα από ιστορίες, από φωτογραφίες, από ακούσματα, μερικές φορές φορτισμένες με πόνο, άλλες από χαρά, άλλες από φόβο, άλλες από νοσταλγία……. Στρατιές ανθρώπων με ίδιο DNA με κοινή μοίρα να ενώνονται στο όνομα της ….. ΑΓΑΠΗΣ.

Αρχίζω με την φαντασία μου να χτίζω το δικό μου δέντρο, τοποθετώ το ένα φυλλαράκι του που είμαι εγώ και απλώνω το χέρι μου να πάρω δύο ακόμη, τον μπαμπά και την μαμά. Μόλις τους έβαλα στην θέση τους με έναν απροσδόκητο αβίαστο τρόπο βρέθηκα να κρατώ άλλα τέσσερα. Ήταν οι γονείς των γονιών μου, οι υπέροχοι παππούδες μου. Μην φανταστείτε πως ήμασταν όλοι τέλειοι, κάθε άλλο θα σας έλεγα. Μα ξέρετε πιο είναι το μυστικό; Συνδεόμαστε με την ΑΓΑΠΗ. Κρατώ και άλλα φυλλαράκια για το δέντρο μου. Είναι οι γονείς των παππούδων μου, οι προ-παππούδες μου. Ακόμη θυμάμαι τα ονόματά τους, ταλαιπωρημένες γενιές του Πόντου. Αρχίζει η μνήμη τους να θολώνει, μερικούς δεν τους γνώρισα καν, μόνο ακούσματα έχω και φωτογραφίες. Τους θυμάμαι από τις ιστορίες που άκουγα σαν παιδί από τους παππούδες μου, προσθέτοντας με την δική μου φαντασία όσα εγώ ήθελα να προσθέσω για να τους κάνω ήρωες μέσα στην ιστορία της γενιάς μου.

Συμπληρώνονται οι αναμνήσεις από το ξεχασμένο dvd της συνέντευξης του παππού μου. Ίσως και μέσα από τις πληροφορίες του κοινού DNA να θυμάμαι τα συναισθήματά τους, τον φόβο τους και τον θυμό τους για τις ταλαιπωρίες που υπέστηκαν για επιζήσουν.  Οι παλάμες μου γεμίσανε φύλλα που θέλουν να πάρουν την θέση που τους ανήκει στο οικογενειακό δέντρο. Δουλεύω ακατάπαυστα και φιλότιμα το οικοδόμημα του οικογενειακού μου δέντρου, αυτό το δώρο ζωής που προήλθε δια μέσου αυτών, αλλά όλα αρχίζουν να γίνονται ΕΝΑ να ενώνονται στο βάθος του χρόνου και να γίνονται ΦΩΣ. Τα φύλλα γίνανε ΦΩΣ.

Ακολούθησε με στο δικό μου δέντρο ζωής και ταυτόχρονα οραματίσου το δικό σου. Θα εκπλαγείς πόσο όμορφο ταξίδι είναι να ταξιδεύεις προς τα πίσω και να βλέπεις έναν- έναν τους προγόνους δια μέσου των οποίων ήρθες.  Με πρώτους τους γονείς σου και τους γονείς των γονιών σου να ακολουθούν οι δικοί τους γονείς  και πάει λέγοντας. Το έκανα εικόνα. Έχασα τα πρόσωπα που μπαίνανε  στη σειρά αυτού του δέντρου, αλλά έβλεπα να παίρνουν την θέση τους και άλλοι προ-προ-προ-προ παππούδες….. Ένα δέντρο μακρινό ατελείωτο που κάπου στο βάθος χάνει την μορφή των προγόνων μου, σαν να ενώνονται σε ένα λαμπερό μεγάλο ΦΩΣ, δεν υπάρχουν πρόσωπα ή μορφές, μόνο ΦΩΣ. Είναι η ΠΗΓΗ από την οποία ήρθα δια μέσου όλων αυτών

Ω!!!! ναι !!!! από αυτό το ΦΩΣ γεννήθηκα, δια μέσου αυτού ήρθα εδώ, αυτό το ΦΩΣ μου έδωσε το δώρο της ζωής , μέσα από αυτό υπάρχω και είμαι σήμερα εδώ. Δεν χρειάζεται να είμαι ίδια με αυτούς, μπορώ να είμαι διαφορετική και ταυτόχρονα να διατηρώ το δικαίωμα μου να ανήκω σε αυτό το δέντρο της δικής μου ζωής.

Μην αφήσετε να πλανευτείτε από την ΑΓΑΠΗ που σας συνδέει στο σύστημα το οικογενειακό σας. Ένα παιδί που αγαπάει βαθειά τον γονιό του και είναι αφοσιωμένο σε αυτόν, ασυνείδητα επωμίζεται, φορτώνεται, χρεώνεται τις «αμαρτίες» και τα «βάρη» των γονιών του. Θυσιάζεται ή γίνεται γονιός του γονιού του , γιατί πιστεύει σε ασυνείδητο επίπεδο ότι αν αρρωστήσει, αν ταλαιπωρηθεί, αν πεθάνει αντί αυτών, με τον τρόπο αυτό ενώνεται μαζί τους μέσω της αγάπης.

Ο B. Hellinger λέει πως η Αγάπη είναι το νερό και η Τάξη το δοχείο της. Η Τάξη συγκροτεί Η Αγάπη  ρέει. Η Τάξη και η Αγάπη είναι συνεργοί. Η Τάξη υπήρχε πριν από μας και ενεργεί ακόμη και αν δεν την καταλαβαίνουμε. Την Τάξη την συμπεραίνουμε από το αποτέλεσμα της στην Ψυχή μας.

Στην πραγματικότητα υπάρχει μια ανάγκη εξισορρόπησης ανάμεσα στο πλεονέκτημα του ενός και το μειονέκτημα του άλλου, ανάγκη εξισορρόπησης ανάμεσα στην υγεία του ενός και την ασθένεια του άλλου ή ανάμεσα στην τύχη του ενός και στην ατυχία του άλλου. Έτσι τα παιδιά καταλήγουν να πληρώνουν με την δική τους δυστυχία την ευτυχία των άλλων, με την δική τους αρρώστια την υγεία των άλλων. Ίσως σε αυτό να αναφέρεται και η σοφία του λαού που λέει ότι: αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα.

Μόνο τιμή μπορώ να αποδώσω σε αυτήν την Πηγή και να ακολουθήσω ελεύθερη την δική μου πορεία, ξέροντας πως μπορώ και μου επιτρέπεται. Γνωρίζοντας πως πάντα θα ανήκω εκεί, ακόμη και όταν είμαι διαφορετική από αυτούς. Δεν υπάρχει ΠΡΕΠΕΙ σε αυτό το δέντρο, υπάρχει μόνο η ΑΓΑΠΗ που λάμπει όταν την κρατάς σε τάξη. Όταν το παιδί παραμένει παιδί, χωρίς να επωμίζεται τις υποχρεώσεις, τις ασθένειες, τα βάρη των γονιών του.

Είναι γενετήσιο δικαίωμα να ανήκετε στο οικογενειακό σας δέντρο, στο οικογενειακό σας σύστημα, απαλλαγμένοι από υποχρεώσεις και θυσίες για να σας αποδέχονται.